آخرین مطالب

پرسش ماه

به کاملترین پاسخ، هدیه ای تقدیم خواهد شد.

فروشگاه موسیقی پرنیان

پیوندهای سایت

پایور از زبان رضا شفیعیان (قسمت اول) 

بنده در سال ۱۳۳۵ شمسی با معرفی استاد علی تجویدی که با پدرم آشنایی داشت به خدمت استاد بزرگ موسیقی ایران "ابوالحسن صبا" رسیدم که متاسفانه به علت کسالت، مسأله تدریس برایشان مشکل بود. اما از من پرسیدند که قبلاً به چه ترتیب تعلیم دیده ای؟ و چون جواب دادم که نزد یکی از مدرسین مطالبی آموخته ام (لازم به توضیح است که طبق نظر مدرس قبلی ام خرک اول سنتور، نت "دو" محسوب می شد و من مطالبی را با آن پایه و اصل فرا گرفته بودم؛ در حالی که نت نگاری ردیف های استاد صبا بر مبنای نت "می" برای خرک اول تنظیم شده است.) بخاطر دارم که استاد پس از شنیدن جوابم فرمود: ...

یکم مهرماه، سالروز تولد محمد رضا شجریان 

اول مهرماه، سالروز تولد محمد رضا شجریان از اساتید نامی آواز ایران است. شخصیتی که از حدود چهل سالگی خود به بعد، همیشه در آواز ایران مطرح بوده و از دیدگاه بسیاری بیش از ۲۵ سال است که وی در قله آواز ایران ایستاده است. بسیاری از اهالی موسیقی بر این اعتقادند که شجریان همچون بزرگانی چون صبا، تهرانی، شهناز، بهاری و پایور، یک اتفاق تکرار ناپذیر در موسیقی ما بود که این اتفاق از دید بسیاری در چند سال آینده نیز به عنوان مطرح ترین چهره آوازی خواهد بود. در مورد آینده آوازی ایران به قاطعیت نمی توان نظر داد ولی آنچه که مسلم است، شجریان چهره ای بود که تبدیل به یک الگو برای خوانندگان جوان شد و ...

ضربی های بی کلام و باکلام 

ضربی های بی کلام در موسیقی ایرانی شامل فرم های پیش درآمد، چهارمضراب و رنگ می باشد و از فرم های موسیقایی ریتمیک با کلام می توان از تصنیف، ترانه و سرود نام برد. در صورتی که در گذشته قول، غزل، نقش، ریخته، پیشرو و ... به گونه های مختلفی از موسیقی با کلام اطلاق می شد. پیش درآمد قطعه ای است سازی که در کنسرت های گروهی، توسط اعضای ارکستر به اجرا در می آید و معمولاً در ریتم های سنگین دو ضربی، سه ضربی، چهار و شش ضربی اجرا می شود. پیش درآمد زمینه سازی و تثبیت فضای احساسی مجموعه اجرایی را به عهده دارد. ذهن را آماده و شنونده را با خود همراه می کند.

تجویدی: یک جهان عشق (قسمت دوم) 

علی تجویدی پس از درک محضر بزرگانی چون ابوالحسن صبا و حسین یاحقی، در نوازندگی این ساز صاحب سبک و سیاقی مخصوص به خود شد. تجویدی با ویولن سخن می گفت، درد و دل می کرد، شکوه می کرد، به وجد و طرب می آورد و طعم خوش موسیقی ایرانی را به شنونده می چشاند. او بداهه نواز و بداهه پرداز بود. وقتی خیلی مصمم، دست به ویولن می برد و "دشتی" را درآمد می کرد (دشتی را که مایه مورد علاقه او بود) نجواهای عاشقانه و راز و نیاز شبانه به گوش جان می رسید و وقتی با چهارمضرابهای تند و تیز می خروشید، انگار که فریاد منصور بر سردار بود و آنگاه با فرودی فرودی ملیح، ساز را بر زمین می نهاد.

حبیب سنتورنواز 

حبیب سماعی تربیت یافته محضر پدر (سماع حضور) است و مقام او را در سنتور نوازی هم ردیف میرزا حسینقلی در تار دانسته اند. شوریدگی ساز حبیب و ظرافت مضرابهایش که با قدرت، اصالت و پختگی کامل اجرا می شده هنرمندان عصر خویش را مجذوب کرده و با اینکه از وی پنج صفحه بیشتر به جا نمانده است، اثری که او بر سنتورنوازی گذاشته چشمگیر است. می گویند حبیب سماعی در فاصله سالهای ۱۳۲۵ - ۱۳۱۵ در اوج قدرت سنتورنوازی بوده درحالی که صفحات به جای مانده از او سالها قبل از این دوره ضبط شده است.

پیوند شعر و موسیقی آوازی 

حسین دهلوی در سال ۱۳۰۶ در تهران متولد شد. از ۱۱ سالگی موسیقی را نزد پدرش آغاز کرد. دیگر استادانش در زمینه موسیقی ایرانی، ابوالحسن صبا، و در زمینه آهنگسازی حسین ناصری و توماس کریستین داوید استاد خصوصی بودند. وی فارغ التحصیل رشته آهنگسازی از هنرستان عالی موسیقی است و علاوه بر آن برای ادامه مطالعه و کسب تجربه بیشتر به آلمان و اتریش سفر کرده است. پس از درگذشت استاد صبا در سال ۱۳۳۶ رهبری ارکستر شماره یک هنرهای زیبا که بعدها ارکستر صبا نامیده شد به وی واگذار گردید. از سال ۱۳۳۷ نیز ارکستر ایرانی تالار رودکی را تشکیل داد که فعالیت آن تا چند سال ادامه داشت.

تجویدی: یک جهان عشق (قسمت اول) 

علی تجویدی در کانونی به دنیا آمد که همه قبیله اش صاحبان هنر بودند. اجداد پدر و مادر پدری اش همه از هنرمندان نقاش، شاعر، خواننده، خوشنویش، کاشی ساز و منبت کار اصفهان بودند. یکی از اجدادش به نام "ملا مختار" قرآن کریم را با صدای بسیار خوش می خواند و چون به هنر موسیقی مسلط بود و طبع شعری هم داست، فن تجوید را به شعر درآورد و از آن پس ملقب به "مختار تجویدی" شد. نیای پدری اش "محمد علی سلطان الکتاب اصفهانی" از نسخ نویسان مشهور دوره قاجار بود. سلطان الکتاب چند فرزند داشت که همگی نقاش، خوشنویس و موسیقی دان بودند، از جمله "میرزا هادی خان تجویدی" و "میرزا علی خان تائب" که هر دو از صدایی خوش برخوردار بودند.

یادی از استاد اسماعیل ادیب خوانساری (2) 

تلفیق صحیح شعر و موسیقی: در آواز خوانی ادیب به فرم و محتوا توجه یکسان شده و هر دو به موازات هم و با استحکام هر چه بیشتر در حرکت است. آن چنان شعر در خدمت موسیقی و موسیقی در خدمت شعر است که جدایی ناپذیر به نظر می رسد و در طول اجرا یکدیگر را تقویت می کند. انتخاب درست شعر و تلفیق صحیح آن با موسیقی، نتیجه سواد ادبی و موسیقایی هنرمندی چون اوست و بیان گر این که ادیب، شعر قدما و گوشه های ناب موسیقی را به جان نیوشیده، و آن گاه این کلام شاعر را پذیرفته که: "هان از سر درد، در ده آواز"

یادی از استاد اسماعیل ادیب خوانساری (1) 

بزرگداشت استاد فرامرز پایور 

چند روز پیش خبر برگزاری مراسم بزرگداشت استاد فرامرز پایور بوسیله سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران رسما اعلام شد.

این مراسم قرار است در چهارشنبه ۲۴ خرداد ماه امسال و در فرهنگسرای هنر برگزار شود. استاد پایور بدلیل بیماری و کهولت سن قادر نخواهد بود در این مراسم شرکت کند. در این مراسم سعید ثابت شاگرد ارشد استاد به همراه محمد اسماعیلی برنامه دونوازی سنتور تمبک خواهد داشت.

عارف قزويني (قسمت دوم) 

عارف در جایی دیگر از خاطرات سفر به تهران می گوید: "تا آن وقت تهران ندیده بودم که ای کاش هیچ وقت نمی دیدم. از آن به بعد در واقع تهرانی شدم. گمان می کنم این مسافرت در سال هزار و سیصد و شانزده بود. بعد از چند روز توقف در تهران صدورالممالک (همسفر عارف به تهران) چون با اغلب درباری هایی که از تبریز با مظفرالدین شاه به تهران آمده بودند ارتباط کلی داشت، شبی که از ایشان یعنی از درباریها دعوت کرده بود، به من هم فرمود که آن شب را به منزل ایشان بروم و من چون این اولین مجلسی بود که بایستی اشخاص مهم این مملکت را ببینم با اینکه خیلی برای من دیدن چنین مجلسی زحمت داشت، ناچار بودم از اینکه فرمایش ایشان را قبول کنم.

عارف قزويني (قسمت اول) 

"ابوالقاسم عارف" فرزند "ملا هادی وکیل" است که در شهر قزوین به وکالت اشتغال داشته است. مولد عارف قزوین، تاریخ تولدش در حدود سال 1259 خورشیدی و 1300 هجری قمری بوده است. عارف صرف و نحو عربی و فارسی و علوم متداوله را در قزوین فرا گرفته و در ادبیات ممارست کرده و نزد سه معلم خوش خط، تحصیل خط نمود؛ به طوری که شکسته و نستعلیق را بسیار خوب می نوشت و علاوه بر اینها به فراگرفتن علم موسیقی پرداخته و در این فن مهارتی تام پیدا می نماید و بعدها از این راه به خدمات ملی قیام کرده، اشتهاری تمام به هم می رساند. چون عارف دارای "حنجره داوودی" بوده و آواز بسیار خوشی داشته است، پدرش (ملا هادی وکیل) او را وادار ساخت در پای منبر یکی از وعاظ قزوین به نوحه خوانی بپردازد و روی این اصل جشنی ترتیب داد و عارف را معمم ساخته و بدین ترتیب او را در زمره روضه خوان های قزوین وارد کرد.

نی و حسن کسائی 

استاد حسن کسایی یکی از مفاخر هنری مشرق زمین است. نزدیکان، دوستان و همشهریانش او را "آقا حسن" می نامند. آقا حسن کسایی متولد 1307 شمسی برابر 1928 میلادی در اصفهان است. نخستین مکتب خانه هنری آقای حسن را می توان منزل پدری اش و در کنار دوستان هنرمند پدرش حاج سید جواد کسایی بازرگان و اهل اصفهان دانست؛ که این استاد آینده موسیقی و نی نوازی، در آن محیط پرورش یافته، و محضر هنرمندان به نام موسیقی دانان مشهور کشور را در اوان جوانی درک کرده است. او بعدها از مکتب تاج اصفهانی، ادیب خوانساری (در فراگیری ردیف آوازی) و مهدی نوایی (درآموختن نای هفت بند) و استاد بی مانند ابوالحسن صبا (در فراگیری ردیف و مراحل تکامل و کسب تجارب کمیاب) استفاده نموده است. همه می دانیم استادان نامبرده شاگردان با ذوق دیگری نیز داشته اند اما قرار نبوده و نیست همه کسانی که به هنر جویی می نشینند به مقام عالی دست یابند. "صد نکته غیر حسن بباید" تا کسی به مقامی در نوازندگی و دریافت حالت های ردیف برسد که استاد کسایی رسیده است.

صبا از زبان دیگران 

در تهران در خانه ای هنر دوست چشم به جهان گشود. در مدرسه آمریکایی ها درس خواند و در سن 12 سالگی به فراگرفتن علم موسیقی مشغول شد. ابتدا نواختن کمانچه را نزد استاد حسین اسماعیل زاده فرا گرفت. دو سال بعد زیر نظر حسین هنگ آفرین به تمرین ویولن پرداخت. نواختن ضرب را نزد حاجی خان ضرب گیر آموخت. سه تار را نزد درویش خان فراگرفت. در سال 1301 تحصیلات خود را به پایان رسانید و در همان سال تصمیم گرفت که به تعلیم موسیقی بپردازد و معلم مدرسه موسیقی شد. در سال 1311 با دوشیزه منتخب، اسفندیاری که یکی از شاگردانش بود ازدواج کرد و در تمام عمر با او زندگی کرد. صبا تمام زندگی خویش را صرف آموختن و تعلیم دادن در حیطه موسیقی ایرانی کرد. از وی آثار بسیاری باقی مانده است. دو سفر به خارج به همراه هنرمندان هم عصر خود رفت و صفحاتی را در سفر سوریه و هند پُر کرد که به نام صفحات کلمبیا معروف است. از استاد صبا – یادبود ها – از بزرگداشت مقام شامخ او در موسیقی و مقاله های متعدد. اما اولین سند گفتاری موسیقیدانان هم عصر وی فیلمی است که در سال 1347 پس از 11 سال که از فوت استاد می گذرد و آنهایی که او را می شناختند در مورد استاد صبا چنین می گویند ... 

طبقه بندی موضوعی

نویسندگان

آمار سايت

نظرسنجی