آخرین مطالب

پرسش ماه

به کاملترین پاسخ، هدیه ای تقدیم خواهد شد.

فروشگاه موسیقی پرنیان

پیوندهای سایت

پایور از زبان رضا شفیعیان (قسمت اول) 

بنده در سال ۱۳۳۵ شمسی با معرفی استاد علی تجویدی که با پدرم آشنایی داشت به خدمت استاد بزرگ موسیقی ایران "ابوالحسن صبا" رسیدم که متاسفانه به علت کسالت، مسأله تدریس برایشان مشکل بود. اما از من پرسیدند که قبلاً به چه ترتیب تعلیم دیده ای؟ و چون جواب دادم که نزد یکی از مدرسین مطالبی آموخته ام (لازم به توضیح است که طبق نظر مدرس قبلی ام خرک اول سنتور، نت "دو" محسوب می شد و من مطالبی را با آن پایه و اصل فرا گرفته بودم؛ در حالی که نت نگاری ردیف های استاد صبا بر مبنای نت "می" برای خرک اول تنظیم شده است.) بخاطر دارم که استاد پس از شنیدن جوابم فرمود: ...

گفتگو با حسین علیزاده (۳) 

فکر نمی کنید که در زمینه آموزش و موسیقی، یک سری اطلاعات و علومی است، مثل پزشکی و سایر علوم که باید آنها را به هر حال فراگرفت و با فضای ایرانی درآمیخت؟ ببینید، به نظر من هر چیزی که وجود دارد، صد در صد علم مربوط به آن هم وجود دارد. این که موسیقی مرز ندارد و می تواند با تمام دنیا ارتباط داشته باشد، مسلماً درست است. اما این مسئله برمی گردد به فرهنگ ما که چقدر فرهنگ بازی داشته باشیم. بدلیل وجود مسائل سیاسی، ارتباط ما با کشورهای دیگر معمولاً تابع شرایط بوده. مثلا پیش از انقلاب، این تصور رایج بود که...

گفتگو با کیوان ساکت (قسمت دوم) 

گفتگو با کیوان ساکت (قسمت اول) 

کمتر کسی پیدا می شود که دستی در موسیقی داشته باشد ولی نام «کیوان ساکت» را نشنیده باشد. نوزانده چیره دستی که صدای ساز او, آرامش عجیبی به شنونده می دهد. کیوان ساکت از نوازندگان چیره دست تار و سه تار است. وی در شهر مشهد دیده به جهان گشود و از کودکی به توصیه پدر و مادر, به فراگیری طراحی و نقاشی پرداخت. ده دوازده ساله بود که به تشویق دایی خود, شروع به فراگیری تار نمود. وی کار خود را در کلاسهای کارگاه موسیقی در مشهد, شروع کرد و مدتی نیز تحت تعلیم آقای حمید متبسم بود.

گفتگو با حسین علیزاده (2) 

• زمینه حرکت این بینش را چطور می توان شناخت؟ 

ببینید یکی از صدمات جدی که موسیقی ما تحمل کرده, این بود که هیچ محیط مناسبی وجود نداشت که موسیقیدانان همدیگر را ببینند و تبادل اندیشه کنند. طبیعتاً در این فضا, تنگ نظریها رشد می کند. مثلاً ما اگر از یکدیگر انتقاد داشته باشیم, از طریق جراید این کار را می کنیم. این است که ملوک الطوایفی وسیعی بوجود می آید که هر کسی نظرات خودش را ابراز کند و به چیزی که خودش در گوشه تنهایی به دست آورده, تکیه کند.

گفتگو با حسین علیزاده (1) 

گفتگو با پرویز مشکاتیان 

 در اوايل دهه شصت صداي ساز سنتوري در ميان اجراهاي موسيقي شنيده مي شد كه به هيچ وجه سبك ها و روش هاي كهن در نواختن اين ساز را بر نمي تافت و خود سبك و سياقي خاص داشت. سرعت در نوازندگي و اجراي صحيح نت ها در كنار ترسيم فضاي شنيداري دل انگيز باعث شد تا پس از سال ها سكوت موسيقي سنتي كه موجب فراموشي بسياري از چهره هاي سرشناس شده بود، برنده اول نوازندگي سنتور جايزه باربد رخ بنماياند، پرويز مشكاتيان. جواني كه حضورش در كنار لطفي، عليزاده و ديگر نام  آوران دهه شصت، شور و شيدايي خاصي به فضاي موسيقي اجرا شده در آن سال ها بخشيد. اگر استاد ورزنده را به سر پنجه شيرينش در نواختن اين ساز مي شناسند يا فرامرز پايور را با ديسيپلين رسمي و نوازندگي مهندسي گونه اش و يا حبيب سماعي را در بداهه نوازي هاي دل انگيزش استاد مي دانند، به حق مي توان در اجراي مدولاسيون سنتور، پرويز مشكاتيان را يكي از برترين ها دانست.

طبقه بندی موضوعی

نویسندگان

آمار سايت

نظرسنجی