آخرین مطالب

پرسش ماه

به کاملترین پاسخ، هدیه ای تقدیم خواهد شد.

فروشگاه موسیقی پرنیان

پیوندهای سایت

موسیقی هخامنشی 

از موسیقی دوره هخامنشی اطلاع زیادی در دست نمی باشد، اما ملت بسیار متمدنی چون هخامنشیان که یکی از قدرتهای بزرگ دوران پیش از اسلام ایران و جهان بوده است، حتماً در کنار هنرهای بسیار پیشرفته و متنوع خود، دارای موسیقی خاص، منحصر به فرد و پیشرفته ای نیز بوده است. هر چند که مدارک و اسناد مکتوبی از نوع موسیقی آن دوران در دست نیست. ولت هخامنشی جانشین دولتهای متمدن ماقبل خود بوده و دارای هنرها و صنایع ارزشمندی بود. طبق نوشته های تاریخی و دو تن از تاریخ نگاران قدیمی که در مورد این دوره از تاریخ سخن گفته اند، نیز به این مسئله اشاره نمود.

موسیقی غیر درباری قبل از اسلام 

مدارکی وجود دارد که در ایران باستان, خنیاگری و موسیقی, نه تنها در بین خواص, بلکه عموماً نزد همگان به نوعی حضور داسته است. «استرابو» از آوازهای روایی و قواعد درسی آوازگونه در تعلیم و تربیت صحبت می کند. ایرانیان باستان نیز برای تعلیم کودکان خود, از شعر آوازگونه و با همراهی چنگ استفاده می کرده اند. در متون خطی آمده که پرواز یک نوایی (آنتی فون یا سئوال و جواب خوانی) از فنون خنیاگری عامی بوده است و بعضاً به عنوان رقابت و مسابقه وجود داشته. در شاهنامه آمده: اسفندیار در خوان چهارم, در کنار چشمه ای آرمیده و سازش را در دست گرفته و با آهنگی حزین بر بخت سرگردان خود شکوه می کند.

خنیاگری و موسیقی ایرانی (قسمت سوم) 

زرتشتیان نیز دارای نوعی ادبیات روایی و سرگرم کننده بودند که به شکل نظم و آواز خوانده می شده است. در افسانه های سکایی, روایت شده است از ستم بربرها همچون یونانیان در بزرگداشت قهرمانان و خدایان, آواز درخور بخوانند و در متون قدیمی از «انگارس» (خنیاگر بزرگ دوره ماد) سخن می گویند و بر طبق این شواهد گویا, تشخص و ممتازی خنیاگری در نزد مادها و پارتها, به یک میزان وجود داشته است. در دوره هخامنشی نیز خنیاگری رونق بسیار داشت. در دوره هخامنشی نیز خنیاگری رونق بسیار داشت. «گزنفون» گفته است: کوروش تا آخرین روزهای کیانی اش و در طی روزها توسط داستان و آواز ستوده می شود و این احتمال وجود دارد که علی رغم سنت کتابت, داستان «زریر و هودات» از عصر هخامنشی, از طریق خنیاگری و شیوه داستان گویی روایی و آوازی وسینه به سینه بر جای مانده است تا به وقت رونق صنعت کتابت در دوران ساسانی.

خنیاگری و موسیقی ایرانی (قسمت دوم) 

«امیان مارسلین» مورخ انگلیسی نیز می نویسد: آن قتل هنگامی واقع شد که نوای سازهای زهی, بادی و آواز, تمامی آن بنای عظیم را به ارتعاش درآورده بود. البته همیشه تعریف و تمجید در کار نبوده, چون در طی ادوار تاریخی هر کدام از مذاهب گذشته ایرانی تا اسلام, همگی منع کننده عیش و طرب و غنا و خوانندگی بوده اند, به همین دلیل بهترین اهالی موسیقی یا عاریتی بوده اند, از دیگر سرزمینها و یا ایرانیانی بوده اند که ارج و عزت آدمهای شرافتمندانه را نداشته اند.

خنیاگری و موسیقی ایرانی (قسمت اول) 

از آثاری که از تمدن ملل قدیم به یادگار مانده, می توان گفت که ایران در موسیقی, از کشورهای معاصر خود مانند سومر, بابل, مصر و یونان عقب تر بوده است و شاید علت اصلی آن بوده که در ایران برخلاف دیگر کشورها, موسیقی در مراسم مذهبی بکار گرفته نمی شده و در واقع موسیقی خاص مذهبی وجود نداشته است. «هرودوت» مورخ یونانی, می نویسد: " تشریفات مذهبی در ایران, بدون موسیقی صورت می گرفته است." بعد از حمله اسکندر در زمان سلوکیان و اشکانیان, ایران تحت تاثیر تمدن یونانی واقع شد و به نظر می آید که در موسیقی ایران تحولی صورت گرفت.

طبقه بندی موضوعی

نویسندگان

آمار سايت

نظرسنجی